| Chet's profileI'm a Luk-ThungPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
27 June สมุดบันทึกกิจกรรมการเรียนบนเครือข่ายคอมพิวเตอร์สมุดบันทึกกิจกรรมการเรียนบนเครือข่ายคอมพิวเตอร์ รายวิชา 355451 เทคโนโลยีการพิมพ์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
ชื่อ นายพิเชษฐ์ นามสกุล ทองดอนแฝง รหัส 47411210 ชั้นปีที่ 3 คณะ ศึกษาศาสตร์ สาขา เทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คำชี้แจง สมุดบันทึกกิจกรรมการเรียนฉบับนี้ เป็นสมุดบันทึกที่มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้เรียนได้บันทึกข้อมูลการเรียนบนเครือข่ายคอมพิวเตอร์ แบ่งการบันทึกออกเป็น 2 ส่วน คือ ชี้แจง สมุดบันทึกกิจกรรมการเรียนฉบับนี้ เป็นสมุดบันทึกที่มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้เรียนได้บันทึกข้อมูลการเรียนบนเครือข่ายคอมพิวเตอร์ แบ่งการบันทึกออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 บันทึก 1 ครั้งใน 1 ภาคการศึกษา ส่วนที่ 1 นี้จะมีเครื่องหมาย ü แสดงหน้าหัวข้อนั้นๆ ให้นิสิตบันทึกภายในสัปดาห์แรกหลังจากเข้ารับการปฐมนิเทศแล้ว ส่วนที่ 2 บันทึกทุกสัปดาห์หรือทุกครั้งที่เข้าเรียน ส่วนที่ 2 นี้ให้นิสิตบันทึกทุกครั้งที่เข้าเรียน
สมุดบันทึกทั้ง 2 ส่วนนี้จะแบ่งออกเป็นตอนๆ รวม 7 ตอน ดังนี้ ตอนที่ 1 บันทึกการประเมินตนเอง ตอนที่ 2 บันทึกการตั้งเป้าหมายและวางแผนการเรียนบนเครือข่ายฯ ตอนที่ 3 บันทึกการจัดสภาพแวดล้อม ตอนที่ 4 บันทึกการให้รางวัลต่อความสำเร็จและลงโทษต่อความล้มเหลวของตนเอง ตอนที่ 5 ร่างการเขียนรายงาน ตอนที่ 6 จดบันทึกและเฝ้าติดตาม ตอนที่ 7 บันทึกการทบทวนข้อสอบ ------------------ ตอนที่ 1 บันทึกการประเมินตนเอง ü ฉันได้ทำการประเมินตนเองสำหรับการเรียนบนเครือข่ายคอมพิวเตอร์แล้วพบว่า มีสิ่งที่จะต้อง (ทำ, ปรับปรุง หรือ ฯลฯ) ดังนี้
1 ฉันต้องสนใจการเรียนบนเครือข่ายให้มากขึ้น 2 มองเห็นความสำคัญของการมีส่วนร่วมในการเรียนบนเครือข่ายมากขึ้น 3 ฉันต้องทำความเข้าใจในงานที่ได้รับมอบหมายเอง 4 การอภิปรายในชั้นเรียนผ่านเว็บบอร์ดจะช่วยฉันในการเรียนได้ 5 ฉันพยายามทำงานที่ได้รับมอบหมายบนเครือข่ายคอมพิวเตอร์ให้เสร็จก่อนกำหนดส่งทุกครั้ง 6 ฉันต้องการทราบผลในการส่งงานภายใน 1 – 2 วัน 7 ฉันต้องเพิ่มเวลาในการเรียนบนเครือข่ายเป็นอย่างมาก 8 ฉันต้องเข้าใจเนื้อหาบนเครือข่ายด้วยตนเอง 9 ฉันต้องพยายามเขียนให้มากขึ้น เพื่อเวลาที่ฉันเป็นผู้เขียนจะได้เขียนได้ดี 10 ฉันต้องขยันเข้าพบผู้สอน เพื่ออธิบายในส่วนที่ฉันไม่เข้าใจบ่อยขึ้น 11 การค้นหาข้อมูลและสื่อสารบนเครือข่ายเป็นเรื่องไม่ยากสำหรับฉัน 12 ฉันสามารถมาตามนัดหมายในการพบกลุ่มและทดสอบได้ทุกครั้ง 13 ฉันต้องเพิ่มเวลาในการเรียนบนเครือข่ายในวิชานี้ 14 ฉันจะพยายามดูคำอธิบายรายวิชาเพื่อวางแผนการเรียนล่วงหน้า 15 ฉันต้องมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมชั้นเรียนผ่านเครือข่ายให้มากขึ้น 16 ฉันจะถามเพื่อนหรือตรวจสอบสิ่งที่ฉันทำว่าถูกต้องหรือไม่ 17 ฉันต้องเพิ่มเกณฑ์ในการให้รางวัลหือลงโทษตัวเองมากขึ้นและเป็นจริงเป็นจัง 18 ฉันต้องการที่ที่เป็นส่วนตัวสำหรับการเรียนบนเครือข่าย 19 ฉันต้องขยันเขียนสรุปประเด็นมากขึ้น 20 ฉันต้องคอยประเมินผลและหาสาเหตุการทำงานส่งบนเครือข่ายตามกำหนดเวลามากขึ้น 22 June เลขสมการขำ ขำ น่ะ .......
เค้าให้ฝึกคณิตคิดเร็ว .......อย่าคิดมาก ^_^
ปัจจุบันแม่มีอายุมากกว่าลูก 21 ปี และ อีก 6 ปีข้างหน้าแม่จะมีอายุเป็น 5 เท่าของลูก
อยากทราบ ว่า ตอนนี้ พ่ออยู่ที่ไหนครับ ? เป็น งง .................. โปรด.... คิดคำนวณ ก่อนดูคำตอบนะครับ เมื่อใช้คณิตศาสตร์ชั้นต้น สมมติให้ลูกมีอายุเป็น X ส่วนแม่มีอายุเป็น X+21 และในอีก 6 ปีข้างหน้า (X+21)+6 = 5(X+6) และแก้สมการออกมาจะได้ว่า X มีค่าเป็น -0.75 แปลความหมายได้ว่า ลูกมีอายุ ( ลบ 0.75) ปี คือ ลบ 9 เดือน ทำให้สรุปได้ว่าลูกกำลังปฏิสนธิ ***** ทำให้ปัจจุบันนี้ พ่อจึงอยู่บนตัวแม่ อย่างไม่ต้องสงสัย ...........................ฮา ฮา ฮา 21 June เรื่องดีจากพระพยอม"เคยทำอะไรให้พ่อเสียใจบ้างหรือเปล่า อาตมามีเรื่องหนึ่งจะเล่าให้ฟัง … โยมพ่อของอาตมาเป็นคนขี้เหล้า... หาเงินมาได้เท่าไหร่ก็กินเหล้าหมด พอเมาก็ดุด่าโยมแม่กับอาตมา อาตมาไม่ชอบพ่อมาก....... วันหนึ่ง โยมพ่อเมากลับบ้านไม่ได้ มีคนให้อาตมาพายเรือไปรับ ตอนนั้น อาตมายังเป็นวัยรุ่น ทำงานมาทั้งวันก็อยากจะนอน....อยากพักผ่อน.... อาตมารู้สึกโมโหมาก … พอพายเรือกลับบ้าน ก็ทิ้งโยมพ่อไว้ในเรือ แต่พ่อเมามากลุกไม่ไหว ตะโกนเรียก.... “ ไอ้ยอม... ไอ้ยอม... มึงมาอุ้มกูขึ้นบ้านหน่อย...กูขึ้นไม่ไหว ” ไอ้เราก็ทนรำคาญไม่ไหว เดินกระทืบเท้า ตึง.. ตึง.. ตึง.. กระชากร่างพ่ออุ้ม ในขณะที่อุ้ม.. ความรู้สึกเจ็บแค้นที่พ่อทำให้เราลำบาก ชอบด่าว่าเราเจ็บๆ พออุ้มพ่อขึ้นมาจากเรือ... ถึงหัวสะพาน จับร่างพ่อกระแทกกับหัวสะพาน ก้นพ่อกระแทกกับ พื้นไม้อย่างแรง เสียงดังโครม.... พ่อแกร้องไห้.... แล้วพูดว่า “ ไอ้ยอมนะ... ไอ้ยอม.. กูอุ้มมึงมาแต่เล็กแต่น้อย.... กูนอนหลับ.. แต่มึงไม่ยอมนอน... ร้องไห้กวน.. กูต้องลุกมาอุ้มมึง...ร้องเพลงกล่อมให้มึงนอน จะไปไหนมึงเดินไม่ไหว.. มึงเหนื่อย.. กูก็ต้องอุ้มมึง.. ทั้งที่กูก็เหนื่อย กูอุ้มมึง.. มึงทั้งขี้..ทั้งเยี่ยว.. ใส่กู แต่กูไม่เคยทุ่มมึงลงกับพื้นเลย.... เพราะกูรักมึง...... วันนี้... มึงอุ้มกู เหล้ากูไม่ได้หกโดนมึงสักนิด มึงทุ่มกูลงพื้นทำไม.....” พอพ่อพูดจบ น้ำตาไม่รู้มาจากไหน มันไหลพรูลงมาอาบสองแก้ม อาตมาเจ็บปวดหัวใจเหลือเกิน ก้มลงกราบพ่อ แล้วพูดว่า “ พ่อครับ ต่อจากนี้ไป... ผมจะอุ้มพ่อตลอดชีวิต โดยไม่บ่นและทุ่มพ่อ ลงพื้นอีกแล้วละครับ ” หลังจากนั้น อาตมาทำงานอย่างหนักเพื่อมาให้พ่อ หวังให้พ่อสบายขึ้น แต่เมื่อถึงวันนั้น มันก็สายไปแล้ว โยมพ่อได้จากอาตมาไปแล้ว คิดแล้วมันทรมานใจเหลือเกิน อาตมาทำผิดพลาดไปแล้ว และแก้ไขไม่ได้ จึงอยากเตือนทุกคนเอาไว้ ไม่อยากให้เสียใจไปตลอดชีวิต แล้วคุณล่ะ เคยทำอะไรให้พ่อเสียใจบ้างหรือเปล่า บางครั้งเราอาจเข้าใจท่านผิด บ้างครั้งท่านเฉยเราก็คิดว่าท่านไม่สนใจ แต่พอเราโตเราก็จะรู้เองว่า สิ่งที่ท่านทํากับเรามันเป็นสิ่งที่ท่านหวังดีกับเราเสมอ ขอให้รู้จักค้นหาหัวใจตัวเองให้ทันเวลา ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินไป..... " |
|
|
